Sveti Sava, tvorac crkvene samostalnosti i duhovnog identiteta naroda
Na današnji dan 14. septembra 1219. godine, Srpska pravoslavna crkva dobila je svoju autokefalnost, što je predstavljalo jedan od najvažnijih događaja u istoriji srpskog naroda. Taj istorijski čin izdejstvovao je Sava Nemanjić, kod vizantijskog cara Teodora I Laskarisa. Time je Srpska crkva postala nezavisna od drugih patrijaršija, a Sava je postao njen prvi arhiepiskop sa sedištem u manastiru Žiča, koji je ubrzo postao duhovni i kulturni centar srpskog naroda.
Autokefalnost nije imala samo verski značaj, već je bila i snažan politički čin. Ona je učvrstila položaj Srbije kao nezavisne države u odnosu na tadašnje moćne susede i obezbedila jedinstvo naroda kroz veru i kulturu. Sveti Sava time je postao ne samo duhovni vođa, već i tvorac srpske državnosti u širem smislu, utemeljivši instituciju koja je vekovima bila stub identiteta i otpornosti.
Kasnije, u vreme vladavine cara Dušana Silnog, Srpska pravoslavna crkva je dodatno uzdignuta. 1346. godine ona je proglašena patrijaršijom, čime je stala rame uz rame sa najznačajnijim pravoslavnim centrima tog doba, poput Carigrada, Jerusalima, Antiohije i Aleksandrije. Time je zaokružen proces crkvene i državne samostalnosti, a Srpska crkva postala je snažan duhovni stub koji je narod vodio kroz vekove iskušenja i istorijskih izazova.
Pogled redakcije portala Srpski ugao
Danas Srpska pravoslavna crkva, koja je preživela vekove iskušenja, ratova i progona, stoji kao jedan od stubova identiteta srpskog naroda. U čast svom osnivaču i prvom arhiepiskopu, podignut je veličanstveni Hram Svetog Save na Vračaru u Beogradu koji predstavlja najveći pravoslavni hram na Balkanu i jedan od najvećih na svetu. Vernici širom sveta nastavili su njegovo delo, gradeći crkve i u dijaspori. Srpska pravoslavna crkva danas ima oko 3.578 parohija i više od 2.000 parohijskih sveštenika širom sveta. Time se misija Svetog Save nastavlja i u 21. veku, u svakom hramu, bilo u otadžbini ili dalekoj dijaspori, živi vera, identitet i zajedništvo srpskog naroda.
Piše: Ivana Jokić
